Regularność zakłada istnienie reguły, która obejmowała będzie maksymalną liczbę słów. Reguła dla 500 wyrazów ma prawo bytu, dla 5 wyrazów nie, jednak istnieją również wartości pośrednie, które sprawiają, że trudno ustalić, które zasady można nazwać regularnościami. Szacuje się, że około trzech procent wyrazów angielskich w powszechnym użyciu (według innych szacunków 500 słów) jest do tego stopnia nieregularnych, że ich pisowni należy nauczyć się na pamięć, a ok. 80% słów stosuje się do ogólnych reguł. Pozostawia to 15% słów o wątpliwej regularności pisowni.
Jedna z najbardziej znanych reguł pisowni „i występuje przed e z wyjątkiem pozycji po c” została ustalona jako zasada mnemotechniczna, w oryginalnym brzmieniu , mająca pomóc w pisowni takich wyrazów jak , i rzadkich wyrazów typu , choć istnieje o wiele więcej wyrazów, gdzie po c następuje ie niż ei: , , , a także , , , , '. Wyjątków tych jest ponad 100.
Próby reformy ortografii Próby zreformowania ortografii angielskiej są ponawiane nieustannie od XVI wieku.