Adolf Gustaw Baranowski (ur. 25 czerwca 1883 w Taszkencie, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 25 czerwca 1883 roku w Taszkencie, w ówczesnym obwodzie syrdaryjskim generał-gubernatorstwa turkiestańskiego, w rodzinie Jana..
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Armii Imperium Rosyjskiego. Jego oddziałem macierzystym był 2 Turkiestański Pułk Strzelców (). Awansował na kolejne stopnie porucznika, sztabskapitana i kapitana. 13 lutego 1915 roku był ranny.
15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Przebywał wówczas w Stacji Zbornej dla zdemobilizowanych żołnierzy w Modlinie.