Ponadto polscy archeolodzy odkryli dwa cmentarze klasztorne: jeden (na zachód od zabudowań klasztornych) używany do pochówków w okresie VI−VII wieku i obejmujący 200 grobów, oraz drugi – obejmujący 500 grobowców (zlokalizowany na wschód od eremu), w którym grzebano zmarłych w okresie od XI do XIV stulecia. W pobliżu kościoła św. Gabriela odkryto także 12 ludzkich szkieletów, noszących ślady znacznych okaleczeń. Kościół koptyjski uznał je za szczątki męczenników. Na wzgórzu położonym na wschód od eremu odkryto ślady 89 skalnych pustelni. Archeolodzy odkryli kilka obrazów datowanych na XI wiek, a przedstawiających Archanioła Gabriela, św. Merkuriusza, św. Jerzego, Najświętszą Marię Pannę, Jezusa, Psotę (Bisadę) i św. Szymona Słupnika. Odkryty w centralnej absydzie zespół malowideł przedstawiających Madonnę i Apostołów jest datowany na co najmniej XI wiek.
Na terenie klasztoru znaleziono ponad tysiąc rękopisów w języku greckim, koptyjskim i arabskim, w tym część pisanych na pergaminie (wśród odkrytych tekstów był fragment XI księgi Ab Urbe condita, dzieła Tytusa Liwiusza w języku łacińskim).