Powiązanie procesów abstrahowania tudzież uogólniania ilustruje poniższy schemat: thumb|center|500px|Opracowane na podstawie: (Puchalska, Semadeni, 1991)E. Puchalska, Z. Semadeni, Nauczanie początkowe matematyki w świetle ogólnych zasad nauczania, [w:] Nauczanie początkowe matematyki, t. 1, Z. Semadeni (red.), WSiP, Warszawa 1991, s. 62.
Tak rozumiana abstrakcja jest narzędziem pomocnym w procesie uogólniania.
Kolejny przykład współdziałania abstrakcji i uogólniania podał Tocki:
Problemy uczniów z uogólnianiem Polscy dydaktycy matematyki wskazują na problemy uczniów w wieku do lat 15 dotyczące aktywności uogólnianiaLidia Zaręba, Matematyczne uogólnianie. Możliwości uczniów i praktyka nauczania, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, Kraków 2012, ISSN 0239-6025, , s. 8.. Przykładowo, na egzaminie gimnazjalnym w 2008 roku zaledwie 13% uczniów potrafiło zapisać uogólnienie w postaci wyrażenia algebraicznego dla układanki przedstawionej na rysunkuM. Legutko, Umiejętność matematycznego uogólniania wśród nauczycieli i studentów matematyki specjalności nauczycielskiej (na przykładzie serii zadań „schodki”), Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia ad Didacticam Mathematicae Pertinentia III, s. 80.Osiągnięcia uczniów kończących gimnazjum w roku 2008, s. 152.Osiągnięcia uczniów kończących gimnazjum w roku 2008, s. 193–196..
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Dydaktyka matematyki