Józef Bartczak (ur. 31 marca 1894 w Karnkowie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Antoniego (ur. 1859) i Antoniny z Drozdowskich (ur. 1860) urodzony 31 marca 1893 w Karnkowie, w ówczesnym w powiecie lipnowskim guberni płockiej. Absolwent gimnazjum w Lipnie (1918) oraz ukończył kurs polonistyczny, który zdał przed Komisją w 1923. W latach 1916–1918 członek POW w Karnkowie. Brał udział w rozbrajaniu Niemców w Lipnie.
Od 1918 w Wojsku Polskim. Ukończył Szkołę Podchorążych nr 1 w Ostrowi-Komorowie. Jako dowódca plutonu kompanii karabinów maszynowych 34 pułku piechoty walczył w wojnie 1920 r. 8 sierpnia 1920 ciężko ranny w bitwie pod Jabłonką, po wyleczeniu z ran powrócił na front, do 63 pułku piechoty. Od 1922 dowódca kompanii w 64 pułku piechoty. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1928 i 231. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1932 referent w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu. W 1937, w tym samym stopniu i starszeństwie, został przeniesiony do korpusu oficerów administracji, grupa administracyjna. W 1938 został dowódcą plutonu kompanii szkolnej Kadry Zapasowej 8 Szpitala Okręgowego w Toruniu.