Kazimierz Józef Baruch (ur. 18 marca 1896 w Tarnowie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major intendent z wyższymi studiami wojskowymi Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Pawła i Heleny z Szaranów urodzony 18 marca 1896 w Tarnowie. Absolwent seminarium nauczycielskiego w Tarnowie. Członek skautingu i Drużyn Strzeleckich. W 1914 powołany do armii austriackiej. Walczył na froncie wschodnim i włoskim w 57 pułku piechoty. Ciężko ranny we Włoszech, leczony Lublanie, Pradze i Nowym Sączu. Na stopień chorążego rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1917.

Od 1918 w Wojsku Polskim. Walczył na frontach wojny 1920 r. w 1 pułku strzelców podhalańskich i 11 pułku piechoty.

Po zakończeniu wojny pozostał w wojsku. Ukończył Wyższą Szkołę Intendentury w Warszawie (1927). Następnie służył w centralnych instytucjach intendentury. W 1928 awansował do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 50 lokatą w korpusie oficerów administracji, służył w Instytucie Technicznym Intendentury w Warszawie, ostatnio na stanowisku kierownika Działu Żywnościowego. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 29. lokatą w korpusie oficerów intendentów.