W muzułmańskiej tradycji Zubajr jest powszechnie znany pod imieniem „Hawari Rasul Allah” („Uczeń (Apostoł) Wysłannika Boga”). Miał on także należeć do dziesięciu osób, którym Prorok obiecał Raj, tzw. „Al-Aszara al-Mubaszszara”. Zaraz po Bitwie Rowu Zubajr i Ali zgodnie z wola Mahometa zorganizowali masakrę Banu Kurajza. Zubajr miał ponownie wyróżnić się podczas kampanii przeciwko Chajbarowi w roku 628. Podczas zajęcia Mekki w roku 630 dowodził lewym skrzydłem armii muzułmanów. W tym samym roku podczas wyprawy na Tabuk Zubajr dzierżył wielki sztandar Proroka. Po śmierci Mahometa Zubajr wziął udział w bitwie nad rzeką Jarmuk a później Umar (634 - 644) miał go wysłać z 4 tys. ludzi jako wsparcie dla Amr ibn al-Asa w jego podboju Egiptu. Ze względu na taką historię udziału w walkach nie powinno dziwić, że Zubajr był opisywany jako „najodważniejszy z Kurajszytów” (At-Tabari, II, 805) lub po prostu „najodważniejszy z ludzi” („Kitab al-Aghani”, XI, 125).