Jerzy Józef Bąkowski (ur. 15 marca 1897 w Szczepankowie k. Poznania, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – polski sędzia, porucznik kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Zofii z Krzyżanowskich. Absolwent Wydziału Prawa na Uniwersytecie Poznańskim. Uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej w szeregach 15 pułku ułanów. Odznaczył się w bitwach pod Maciejowicami i Grosowem. Zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do macierzytego pułku. 29 stycznia 1932 prezydent RP nadał mu stopień porucznika z dniem z 2 stycznia 1932 i 12. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych kawalerii. Później został przydzielony w rezerwie do 2 pułku szwoleżerów w Starogardzie.
Do 1939 był sędzią grodzkim. 9 listopada 1936 został przeniesiony z Sądu Grodzkiego w Tczewie do Sądu Grodzkiego w Gdyni. 16 grudnia 1937 wrócił do Sądu Grodzkiego w Tczewie.