Goya uchwycił błyskotliwą, wrażliwą osobowość oświeceniowego entuzjasty, która czyniła go popularną postacią wśród hiszpańskiej inteligencji.
Technika Książę został przedstawiony w półpostaci, na ciemnym, neutralnym tle, nadającym kompozycji głębi. W typowy dla Goi sposób twarz modela jest oświetlona silnym strumieniem światła pochodzącym z lewej strony. Malując kaftan, Goya zastosował błękit pruski pomieszany z bielą, użył ciepłych czerwonawych i różowych tonów do podkreślenia cery księcia. Szybkie pociągnięcia pędzlem są widoczne w elementach stroju księcia: guzikach, musze i białej kamizelce.
Datowanie Obraz był tradycyjnie datowany na 1798, ale po restauracji w warsztacie Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku pojawiły się wątpliwości co do tej daty. Xavier Salomon uważa, że portret mógł zostać namalowany pośmiertnie, w 1807. Wskazują na to zaawansowana technika malarska i kolorystyka – użyty przez Goyę lapis lazuli jest typowy dla pierwszej dekady XIX w.. Pomimo że strój księcia wskazuje na modę z końca lat 90. XVIII w., ciemna tonacja i technika zastosowana np. przy malowaniu kaftana wskazują na okres hiszpańskiej wojny niepodległościowej, toczonej w latach 1808–1814.