Po zdobyciu Mekki Mahomet dał gwarancje bezpieczeństwa wszystkim politeistom (muszrikun) z wyjątkiem Abd Allaha i czterech innych. Abd Allah poprosił wówczas o schronienie swojego przybranego brata Usmana (644 - 656). Usman ukrył go i kiedy Prorok ogłosił generalną amnestię za wstawiennictwem Usmana uzyskał ją także Abd Allah. Zgodnie z tradycją po tym jak uległ namowom Usmana Mahomet miał jednak powiedzieć do Towarzyszy: „Długo milczałem. Dlaczego żaden z was nie zabił tego psa? - Dlaczego nie dałeś mi znaku, Posłańcu Boga - zapytał jeden z nich. - Nie zabija się znakami” - odparł Prorok.
Po tych wydarzeniach Abd Allah znalazł się pod protekcją Usmana. Był jednym z dowódców armii Amr ibn al-Asa w Egipcie w roku 641, a później został namiestnikiem Górnego Egiptu. Agitował za wyborem Usmana na kalifa. Niedługo po tym jak Usman objął to stanowisko Amr ibn al-As zaczął rościć sobie prawa do kontroli nad Górnym Egiptem, jednak nowy kalif nie przystał na to i ostatecznie zdymisjonował Amra, w roku 645 mianując Abd Allaha namiestnikiem całego Egiptu. Usman zamierzał scentralizować administrację kalifatu i stąd w jego planach nie było miejsca dla wpół niezależnych władców prowincji w rodzaju Amra, który chciał zatrzymać wszystkie zasoby regionu dla siebie i swoich popleczników.