thumb|Alice Nielsen jako Zerlina (przed 1917)
Vedrai, carino (z języka włoskiego: Zobaczysz, kochany) – aria na sopran z tekstem w języku włoskim, z drugiego aktu opery z muzyką Wolfganga A. Mozarta i librettem Lorenza Da Pontego Don Giovanni. Przypisana jest do roli młodej podsewilskiej wieśniaczki Zerliny.
Umiejscowienie w dziele Don Giovanni, szlachcic i uwodziciel, po swojej nocnej eskapadzie, w której zabił Komandora, ojca Donny Anny chroniącego czci córki i spotkaniu z jedną ze swoich dawnych miłostek, porzuconą, ale wciąż oszalałą z miłości do niego Donną Elvirą, natknął się na weselny orszak Zerliny i Masetta, co było okazją do próby uwiedzenia samej panny młodej (Là ci darem la mano), udaremnionej przez nadal ścigającą niewiernego kochanka Donnę Elvirę. Zaszczepił jednak w dziewczątku pewną ciekawość, a w Masetcie nutę zazdrości. Toteż młodzi, chcąc ostatecznie wybadać jego intencje oraz utwierdzić się we wzajemnej wierności, zjawili się jeszcze na zorganizowanym przez wielmożę balu, gdzie roztrzęsioną Zerlinę ledwie udało się w ostatniej chwili wyrwać z rąk rozpustnika. Potwierdziły się zatem ich przekonania dotyczące kochliwego szlachcica.