Preferuje gleby zasobne w wapń i dlatego może pojawić się masowo na polach po ich wapnowaniu.
W fitosocjologii uznawany za gatunek charakterystyczny zespołu roślinnego chwastów upraw roślin okopowych – Oxalido-Chenopodietum polyspermi.
Może tworzyć mieszańce ze szczawikiem Dillena.
Taksonomia i nomenklatura Jeden z wielu gatunków żółto kwitnących szczawików grupowanych w sekcji Corniculatae. Opisany przez Karola Linneusza w 1753 w Species Plantarum. Wybór lektotypu w materiałach zielnikowych Linneusza okazał się problematyczny i ustalony został dopiero w końcu XX wieku i na początku XXI wieku. Gatunek w 1979 został uznany za tożsamy z Oxalis fontana opisanym przez Alexandra Bunge z Azji Wschodniej w 1835.
Nazwa rodzajowa Oxalis utrwalona została przez Linneusza i nawiązuje do określenia rośliny u Nikandra, u którego oznacza ziele o kwaśnym smaku. Nazwa pochodzi od greckich słów oxýs (=ostry, kwaśny) i hals, halós (=sól). Określenie gatunkowe stricta oznacza z łaciny: wyprężony, sztywny. Nazwa polska gatunku ustalona została jeszcze w XIX wieku. Ta sama nazwa pojawiać się zaczęła w obrocie handlowym w odniesieniu do pochodzącego z Chile gatunku ozdobnego szczawika – Oxalis valdiviensis.