Karol Blatkiewicz (ur. w Rudzie na Podolu, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Antoniego i Józefy z Lachowiczów. Absolwent gimnazjum we Lwowie. Działacz ruchu niepodległościowego. Uczestnik I wojny światowej w armii austriackiej. Od 1918 w Wojsku Polskim. Walczył w wojnie 1920 r. w szeregach 39 pułku piechoty. Obrońca Lwowa. Przeniesiony w stan spoczynku w 1920.
W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i został osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 1494, a przy zwłokach znaleziono: leg. Zw. Ofic. Rez., kartkę kasową oraz kartę szczepień.