W marcu 1939 pełnił służbę w 24 Pułku Ułanów w Kraśniku na stanowisku dublera I zastępcy dowódcy pułku.
W czasie kampanii wrześniowej 1939, w nieznanych okolicznościach, wzięty do niewoli przez Sowietów i osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 11 a 12 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 022/3 z 9 kwietnia 1940. Został zamordowany między 13 a 14 kwietnia 1940 przez funkcjonariuszy NKWD w Lesie Katyńskim i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne, jednak nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943 (przypuszczalna pozycja na liście AM 1249 oraz liście Komisji Technicznej PCK 01249). Krewni do 1958 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie.
Walerian Bogusławski był żonaty z Wandą z Kuleszów, z którą miał dwóch synów.