Alojzy Ignacy Borgowiec (ur. 21 października 1899 w Świętochłowicach, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski działacz niepodległościowy, nauczyciel, podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Jana i Walerii Walewskiej-Kuś. Miał pięć sióstr i brata. Członek POW. Uczestnik trzech powstań śląskich, był ranny. Pracował w Polskim Komitecie Plebiscytowym na powiat rybnicki. Przeniesiony do rezerwy z przydziałem do 3 pułku strzelców podhalańskich. W latach 1918–1939 w Legionie „Zaolzie” grupa Rybnik. I zastępca komendanta powiatowego POW w powiecie rybnickim.

Po przyłączeniu Śląska do Polski rozpoczął naukę w seminarium nauczycielskim w Bydgoszczy, które kończy w 1922. Uzyskał tam uprawnienia do nauczania języka polskiego na Górnym Śląsku. W okresie międzywojennym pracował jako nauczyciel w Szkole Powszechnej nr 1 im. Adama Mickiewicza w Rybniku.

Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 4252. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Pszczyna. Posiadał przydział w rezerwie do 3 pułku strzelców podhalańskich.