Oskar Luts (ur. 7 stycznia 1887 w Kaarepere, zm. 23 marca 1953 w Tartu) – estoński pisarz, przedstawiciel neorealizmu.

Biografia Był synem cieśli (później szewca), Hindrika Lutsa, jego matką była Leena Luts. Uczył się kolejno w szkole wiejskiej, parafialnej, a na koniec w szkole realnej w Tartu. Studiował na Wydziale Farmaceutycznym Uniwersytetu w Dorpacie; kierunek ukończył w 1911 roku. W 1914 z racji pełnionego zawodu powołano go do armii rosyjskiej i służył wówczas przez pewien czas w Warszawie. Po I wojnie światowej powrócił do Estonii i włączył się do walki o wyzwolenie ojczyzny. Od roku 1921 zajmował się już wyłącznie literaturą, został członkiem Estońskiego Związku Pisarzy. W 1945 otrzymał honorowy tytuł Ludowego Pisarza Estońskiej SRR, a w 1946 odznaczony został Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.

W swojej twórczości opierał się na wątkach autobiograficznych. Pisał realistyczne nowele i powieści o tematyce społeczno-obyczajowej, głównie z życia młodzieży, m.in. Kevade (Wiosna, t. 1-2 1912-1913;