Transmisje telewizyjne były dostępne za pośrednictwem kilkudziesięciu stacji z całego świata w ponad stu terytoriach, w terytoriach nimi nie objętych dostępne były w Internecie, zawody można było śledzić również w mediach społecznościowych. Włodarze europejskiego związku wyrazili następnie zadowolenie z wyników oglądalności telewizyjnych i internetowych, ściągnięć aplikacji czy też odsłon w mediach społecznościowych. Po raz pierwszy w transmisjach użyta została audiodeskrypcja. Opublikowano także film dokumentalny zatytułowany Here to Win o przebiegu i kulisach turnieju.
Nowością było wprowadzenie dodatkowego sędziego wspomagającego pracę operatora powtórek wideo (Video Replay Assistant). Poturniejowa analiza wykazała, że przynajmniej jedno użycie powtórek wideo wystąpiło w 41 meczach, a średni czas przerwy z tego tytułu skrócił się w porównaniu z poprzednim czempionatem. EHF ogłosiła także nową strategię oraz działania obejmujące szkolenia dla arbitrów oraz monitorowanie wzorców obstawiania wyników meczów w celu wykrycia działań związanych z pozasportowym wpływem na przebieg rozgrywek, które nie wykazały żadnych nieprawidłowości w przebiegu zawodów.