Arystoteles w Etyce nikomachejskiej wyróżnia zarówno homoseksualizm wrodzony, jak i wynikły z przyzwyczajeń z lat młodzieńczych (11148b25–1149a20). Pseudo-Arystoteles w Zagadnieniach przyrodniczych za zdecydowanie sprzeczne z naturą uważa odczuwanie przyjemności przez biernego uczestnika stosunku homoseksualnego. Mężczyźni, których to dotyczy, mają według autora na skutek wadliwej budowy ciała wydzielać niewielką ilość nasienia w odbycie. Powodem może być też, podobnie jak w Etyce nikomachejskiej, przyzwyczajenie z okresu dojrzewania.

Męska prostytucja Szczególnie potępiana była sytuacja, gdy bierny uczestnik aktu seksualnego przyjmował gratyfikacje od partnera aktywnego. W Atenach osoby dopuszczające się męskiej prostytucji traciły możliwość przemawiania na zgromadzeniu oraz pełnienia urzędów. Zaświadcza o tym Ajschines w mowie Przeciw Timarchosowi. Prawo Ateńskie nie zabraniało samego procederu, istniał nawet specjalny podatek pobierany zarówno od męskich, jak i żeńskich prostytutek. Ze względu na częściową atimię, karierę męskiej prostytutki w Atenach najczęściej wybierali cudzoziemcy i metojkowie. Mówca przedstawia dodatkowo inne prawa, dotyczące stręczenia.