Historia Pierwsza partia gruntów tworzących dzisiejszy park została zakupiona w 1957 r. z pozostałości po rozwiązanej w 1953 r. Kompanii Kanadyjskiej. Park został otwarty dla publiczności w 1959 r. W 1966 r. obszar parku powiększono o 433 akry (175 ha), dzięki czemu możliwe było zwiększenie o ok. 200 liczby miejsc campingowych.
Charakterystyka Obecny krajobraz parku zaczął ustalać się ok. 6000 lat temu, kiedy z grubych warstw drobnoziarnistych osadów, pozostawionych przez ustępujący lądolód, wiatr uformował ciągi przybrzeżnych wydm wysokich do ok. 30 m. W tym czasie również ukształtował się ostatecznie bieg rzeki Ausable, której koryto na ostatnim odcinku znalazło się między dwoma ciągami wydm, biegnąc równolegle do brzegów Huronu (dzisiejszy Old Ausable Channel). Z czasem wydmy zostały opanowane przez roślinność. Najpierw pojawiły się na nich trawy i kępy jałowca, a z czasem porosły one w znacznej części specyficznym dębowym lasem typu sawannowego (ang. Oak savanna), zaliczanym obecnie do największych osobliwości prowincji Ontario. Stanowi on przejściową formę pomiędzy trawiastymi preriami, a klasycznymi dąbrowami. Szacuje się, że do chwili obecnej w Ameryce Północnej zniszczono bezpowrotnie ponad 99,9% takich lasów, zaś Pinery Park chroni obecnie blisko połowę sawann dębowych zachowanych w skali globalnej.