Michał Drewko (ur. 22 października 1887 w Sokalu, zm. 4 kwietnia 1964 w Warszawie) – polski archeolog i historyk, konserwator zabytków.

Życiorys Ukończył gimnazjum w Rzeszowie, a następnie wyjechał do Krakowa, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, równocześnie studiował geografię i prahistorię pod kierunkiem prof. Włodzimierza Demetrykiewicza. Po ukończeniu nauki początkowo pracował jako nauczyciel gimnazjalny. 1 października 1920 Państwowe Grono Konserwatorów Zabytków Przedhistorycznych powierzyło mu funkcję pierwszego konserwatora zabytków archeologicznych na Lubelszczyznę i Wołyń. Zajmował to stanowisko przez osiem lat, a następnie powrócił do pracy nauczyciela gimnazjalnego i licealnego w Lublinie, m.in. w Liceum im. S. Staszica.

Po upadku powstania warszawskiego, od października 1944 do stycznia 1945 był członkiem Komisji Ochrony Mienia Kulturalnego w Warszawie, a następnie rozpoczął pracę jako kierownik Wydziału Konserwatorskiego w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie. W latach 1949–1951 kierowany przez niego wydział podlegał Naczelnej Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków Ministerstwa Kultury i Sztuki.