Był jednym ze współzałożycieli organizacji harcerskiej „Wigry”. Był II zastępcą dowódcy Batalionu Harcerskiego Wigry i dowódcą 2 kompanii „Czesław” w tym batalionie. 3 maja 1942 został mianowany podporucznikiem rezerwy, a 3 maja 1944 awansował na porucznika rezerwy w korpusie oficerów saperów. W powstaniu warszawskim przeszedł kanałami ze Starego Miasta do Śródmieścia. Po upadku powstania trafił do niewoli niemieckiej, nadano mu numer jeniecki 1417.
Był żonaty z Jadwigą z Piaskowskich.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych – 14 sierpnia 1944
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Członkowie konspiracyjnej organizacji „Wigry” Kategoria:Instruktorzy harcerscy Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli niemieckiej (powstanie warszawskie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Podoficerowie saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy inżynierowie leśnictwa Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Żołnierze batalionu harcerskiego „Wigry”