W 2005 roku współorganizował w Instytucie Sztuki PAN sesję Architekt, budowniczy, mistrz murarski, a w 2014 konferencję W kręgu architektów i budowniczych Warszawy XV–XVIII w. W latach 2013–2016 kierował grantem Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki przyznanym przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego na publikację Słownika architektów i budowniczych Warszawy doby przedrozbiorowej. W 2014 uzyskał habilitację na podstawie książki Wielkie warsztaty rzeźbiarskie Warszawy doby saskiej. Modele kariery – formacja artystyczna – organizacja produkcji.
W 2025 roku otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych w dyscyplinie nauki o sztuce.
Badania zagraniczne prowadził w oparciu o kilka stypendiów badawczych: w Monachium w latach 1991–1992 (stypendium Deutscher Akademischer Austauschdienst); w Wiedniu w 2003 (stypendium Fundacji z Brzezia Lanckorońskich); w Rzymie w 2006 (stypendium Fundacji z Brzezia Lanckorońskich); w Londynie w 2004 i w 2007 (The Robert Anderson Research Charitable Trust). Jest laureatem nagrody Stowarzyszenia Historyków Sztuki im. ks. prof.