Pracę w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk Sienkiewicz kontynuował do końca 1966 roku, by w roku następnym przejść na emeryturę.
Oprócz studiów nad plastyką polską XIX i XX stulecia, Sienkiewicz dzięki swemu doświadczeniu muzeologa mógł uprawiać działalność ekspercką, za którą był wysoce ceniony.
W styczniu 1976 roku podpisał list protestacyjny do Komisji Nadzwyczajnej Sejmu PRL przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Memoriał 101)„Kultura”, 1976/03/342, Paryż 1976, s. 31..
Zmarł 9 listopada 1980 w Warszawie, a jego grób znajduje się na warszawskim cmentarzu Powązkowskim (kwatera N-3-16).
Życie prywatne Był dwukrotnie żonaty: z Władysławą Owczarską (w 1941 roku) i z Anną Podoską (w 1975 roku) zmarłą (w rezultacie wypadku ulicznego) w 1995 roku, siostrą Wiktora, wdową po ppor. Józefie Połujanie (zamordowanym w Katyniu w 1940 roku), która po zesłaniu na Syberię przez reżim komunistyczny powróciła do kraju po wojnie. Jego dziećmi z pierwszego małżeństwa byli: Jacek Stanisław (ur. 1943) i Jan Tomasz (ur. 1948). Jego rodzeństwem byli: brat Jan, dyrektor Banku Ziemskiego w Pińsku (zginął ze swym synem Romanem w 1939 roku), siostra Irena, nauczycielka, zamężna Dąbrowska (po śmierci męża wstąpiła do zakonu), brat Stanisław, dowódca 76.