To też najlepiej świadczy o słabości roszczeń czeskich czy niemieckich odnośnie do Śląska Cieszyńskiego, że tak jedni, jak drudzy, podstaw pod te roszczenia nie widzą i nie szukają na miejscu, lecz wszelką nadzieję pokładają w kombinacjach na szwindlach politycznych, o których sądzą, że na konferencji pokojowej będą możliwe do przeprowadzenia – my zaś przedewszystkiem, nie lekceważąc znaczenia konferencji pokojowej, budujemy na siłach własnych i tu się organizujemy. Milicja nasza, to gwarancja spokoju w kraju i to jedna z najlepszych i najpewniejszych gwarancyj przyszłości kraju naszego.”– Dziennik Cieszyński 25 listopada 1918.
Na wezwanie Rady Narodowej odpowiedziała większość gmin Księstwa Cieszyńskiego, w których zgłosiło się w sumie 6000 ochotników. Władze polskie we współpracy z tworzącym się w Cieszynie Wojskiem Polskim, przydzieliły oddziałom instruktorów wojskowych ze stopniami oficerskimi. Przydziałem zajął się generał Aleksandrowicz, pierwszy dowódca wojsk polskich na Śląsku Cieszyńskim.