thumb|Atsutane Hirata , pseudonim Ibukinoya (気吹舎) – japoński filozof, twórca ruchu „odrodzonego shintō” (fukko shintō)
Życiorys Pochodził z Akity, z ubogiej rodziny samurajskiej. Naprawdę nazywał się Masayoshi Ōwada (大和田 胤行, Ōwada Masayoshi). W młodości studiował myśl konfucjańską w szkole Ansaia Yamazakiego, później zwrócił się ku taoizmowi. W wieku 20 lat osiadł w Edo, gdzie został adoptowany przez samuraja z Matsuyamy, Atsuyasu Hiratę. W 1801 roku, po zapoznaniu się z myślą Norinagi Motooriego, został wyznawcą „narodowej szkoły” kokugaku. Szkoła ta odwoływała się do tradycji japońskich tekstów starożytnych, inaczej niż konkurencyjne szkoły, skupiające się przede wszystkim na dziełach chińskich.
Pozostawił po sobie ponad 100 pism, m.in.: Kamoshō (1803), Kodō taii (1811), Koshichō (1811), Tama no mihashira (1812), Tamadasuki (1824), Koshiden (1825). W oparciu o teksty kronik Kojiki i Nihongi próbował wypracować popularną formę shintō i stworzyć spójną teologię tej religii. Nawoływał do odrodzenia ducha narodowego i krytykował buddyzm, konfucjanizm oraz myśl zachodnią, chociaż z drugiej strony w jego myśli znaleźć można elementy synkretyzmu: włączył buddyjskie bóstwa do panteonu shintō, tradycyjną moralność shintoistyczną utożsamiał z cnotami konfucjańskimi, czerpał również z osiągnięć nauki europejskiej.