Na początku 1969 powrócił do Polski ze studiów zagranicznych. W tym samym roku opuścił zgromadzenie werbistów i w listopadzie 1969 ożenił się. Następnie pracował krótko w Polskim Towarzystwie Orientalistycznym i przedsiębiorstwie Orbis.
Od 1971 pracował w Wyższej Szkole Morskiej w Gdyni, w latach 1972–1984 był dyrektorem Biblioteki Głównej WSM. W 1983 uzyskał w Instytucie Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Społeczna pozycja kobiety palestyńskiej w dawnym judaizmie. W latach 1984–1989 był dyrektorem Międzywydziałowego Instytutu Nauk Społecznych WSM. W 1989 przeniósł się na Uniwersytet Gdański, gdzie już wcześniej pracował w niepełnym wymiarze godzin, w Zakładzie Historii Filozofii, następnie w Zakładzie Socjologii. Na UG został zatrudniony jako docent w Zakładzie Socjologii Kultury w Instytucie Filozofii i Socjologii. Był pomysłodawcą i wieloletnim kierownikiem powstałego w 1991 Zakładu Historii Myśli Społecznej. W 1991 otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego, w 1995 tytuł profesora. Przeszedł na emeryturę w 2003.