thumb|Seria map ilustrujących wzrost pozycji Mercji kosztem pozostałych królestw heptarchii w ciągu VIII wieku – dominacji sprzyjało jej centralne położenie. Hegemonia Mercji – okres we wczesnośredniowiecznej historii Anglii, gdy królestwo Mercji zdominowało heptarchięWebster, L. & J. Backhouse (1991). "The Mercian Supremacy". In L. Webster & J. Backhouse. The Making of England, Anglo-Saxon Art and Culture, AD 600–900. London. s. 193–253..
Za twórcę terminu uchodzi angielski historyk Frank Stenton. Twierdził on, że król Offa, panujący w latach 757–796, doprowadził do zjednoczenia Anglii na obszarze na południe od ujścia rzeki HumberStenton, F. M. (1970). "The Supremacy of the Mercian kings". In D. M. Stenton. Preparatory to Anglo-Saxon England. Oxford. s. 48–66..
Dokładna periodyzacja hegemonii Mercji pozostaje niepewna. Jej początek może być datowany różnie w zależności od tego, czy zaczyna się za panowania Pendy (ok. 626–655), czy jego syna Wulfhera (658–675). Z kolei koniec epoki jest powszechnie akceptowany i przyjmuje się go na około 825 rok, kiedy to po klęsce króla Beornwulfa w bitwie pod Ellandun w pobliżu obecnego Swindon bezpowrotnie zakończyła się dominacja Mercji.