Od 1971 roku został pisarzem.
W następnych latach często zmieniał miejsce zamieszkania: od 1972 roku mieszkał na Krecie, skąd w 1973 roku został wydalony przez grecką juntę wojskową, następnie w Tuluzie, w 1974 roku na wyspie Formentera, w 1975 roku ponownie na Krecie, w 1976 roku w Bremie, w 1978 roku w Berlinie, od 1980 w Paryżu. Ostatnie lata zamieszkał na przemian w Berlinie i we włoskim Olevano Romano.
Gerd-Peter Eigner był autorem powieści, esejów i słuchowisk radiowych.
Eigner należał od 1972 do 1986 do Związku Niemieckich Pisarzy (Verband deutscher Schriftsteller), a także był członkiem stowarzyszenia pisarzy PEN-Zentrum Deutschland, zdobywając różne nagrody, w tym m.in. takie wyróżnienia jak: w 2009 w Nagrodę Literacką im. Eichendorffa za całość twórczości (w szczególności była to nagroda za opublikowaną w 2008 powieść Die italienische Begeisterung), w lipcu 2010 roku otrzymał Eigner Nagrodę im. Nicolasa Borna w wysokości 15 tys. euro.
Przypisy
Linki zewnętrzne Literatur von und über Gerd-Peter Eigner w katalogu der Deutschen Nationalbibliothek
Gerd-Peter-Eigner-Archiv w archiwum der Akademie der Künste, Berlin.
Kategoria:Niemieccy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Zmarli w 2017 Kategoria:Literatura niemieckojęzyczna Kategoria:Pisarze związani z Berlinem