thumb|240px|Portret Martina Schmidta – burmistrza Brzegu, miedzioryt Jacoba Sandrarta wg obrazu Ezechiela Paritiusa, 1668 Ezechiel Paritius (ur. 16 kwietnia 1622 w Litomierzycach, zm. w sierpniu 1671 w Brzegu) – nadworny artysta malarz ostatnich Piastów śląskich oraz malarz królewski w Polsce.
Życiorys Prawdopodobnie pochodził ze rodziny Paritiusów, wyznania ewangelickiego, którzy co najmniej od XVI wieku mieszkali na Śląsku. Wykształcenie artystyczne zdobył prawdopodobnie we Włoszech. W latach 40. przebywał w Warszawie na dworze polskiego magnata, Adama Kazanowskiego; tam został nadwornym malarzem królewskim w Polsce. Po śmierci Kazanowskiego w 1649 opuścił Warszawę i udał się na Śląsk; po krótkim pobycie w Byczynie, w 1651 zamieszkał we Wrocławiu, gdzie zamierzał uprawiać zawód portrecisty. W roku następnym doszło do zatargu Paritiusa z cechem malarzy, którzy zabronili mu uprawiania zawodu malarza-portrecisty na terenie miasta;