Lingua latina per se illustrata – kurs i zestaw podręczników języka łacińskiego opracowany przez duńskiego nauczyciela języków obcych i lingwistę Hansa Henninga Ørberga, wykorzystujący bezpośrednią metodę nauczania.
Historia Ørberg rozpoczął prace nad podręcznikiem przed drugą wojną światową, wzorując się na metodzie opracowanej przez Artura Jensena. Pierwszy tom podręcznika ukazał się w r. 1955 pod tytułem Lingua Latina secundum naturae rationem explicata. Podręcznik ukazał się w ostatecznej wersji w r. 1990 pod tytułem Lingua Latina per se illustrata. Podręcznik został odebrany jako rewolucyjny i zyskał dużą popularność.
Metoda Ørberga Główną zasadą metody jest legere, agere neque convertere umquam (czytać, działać, nic nie tłumaczyć). Teksty, opracowane od zupełnych podstaw, skonstruowane są w taki sposób, że ich treść najczęściej nie wymaga objaśnień w ojczystym języku ucznia, a słownictwo tłumaczone jest za pomocą słów już poznanych bądź za pomocą rysunków. Wszelkie uwagi towarzyszą tekstowi i są zawarte na marginesie na wysokości danego zagadnienia w tekście. Sposób ten ma skłonić ucznia do oduczenia się postrzegania łaciny przez pryzmat ojczystego języka bądź jakiegokolwiek innego.