John Henry Paton (ur. 7 kwietnia 1843 w Galston, w hrabstwie Ayrshire w Szkocji, zm. 6 września 1922 w Almont w Stanach Zjednoczonych) – niezależny kaznodzieja chrześcijański, wczesny współpracownik Nelsona H. Barboura, a później Charlesa T. Russella. Kilkuletni współredaktor czasopism: „Herald of the Morning” oraz „Strażnica Syjońska”. Autor książek religijnych, wydawca pisma „The World's Hope” i założyciel wspólnoty wyznaniowej „The Larger Hope Association”.
Życiorys Urodził się w Szkocji jako jedno z szesnastu dzieci Davida Patona i Elizabeth Woodburn Paton. W wieku 4 lat rozpoczął naukę w miejscowej szkole. Jego rodzice należeli do miejscowego Kościoła zwanego „New Testament Disciples”. Matka Patona zmarła dość wcześnie w wyniku epidemii cholery i z tego powodu po pięciu latach nauki John H. Paton musiał przerwać edukację. Ojciec ożenił się powtórnie. W 1852 roku rodzina Patonów wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych i osiedliła się w stanie Michigan, gdzie mieszkał już stryj – John Paton. Tam John Henry uzupełnił swoją edukację, pracując równocześnie na rodzinnych i okolicznych farmach.