Epidemiologia Występujący na dolnej stronie liści biały nalot składa się ze sporangioforów i wytwarzanych przez nie bezpłciowo zarodników. Zarodniki te rozprzestrzeniają chorobę. Kiełkują od razu w strzępki, które zimują na porażonych roślinach. Na porażonych częściach roślin zimują także oospory patogenu.
Ochrona Wiosną należy wycinać i niszczyć pędy róży z objawami porażenia. Przy pierwszych objawach pojawienia się choroby należy opryskiwać róże fungicydami zawierającymi związki fosfonowe (fosetyl glinowy), pochodne kwasu cynamonowego (dimetomorf), imidazolowymi (fenamidon), ditiokarbaminianowymi (mankozeb), strobilurynowymi () i in. Kolejne opryskiwania wykonuje się co 7–10 dni, a przy długotrwałej wilgotnej pogodzie nawet co 5 dni.
Różne odmiany róż charakteryzują się bardzo zróżnicowaną podatnością ma mączniaka rzekomego. Istnieją odmiany odporne na tę chorobę. Przy uprawie pod osłonami bardzo ważne jest kontrolowanie wilgotności. Róże rosnące w wilgotności względnej poniżej 85% nie są atakowane przez mączniaka rzekomego.
Przypisy
Kategoria:Choroby roślin powodowane przez chromisty