W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, wzięty do niewoli radzieckiej w okolicach Stanisławowa. W grudniu 1939 figurował na listach jeńców osadzonych w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa bez numeru z 3 kwietnia 1940. Między 4 a 7 kwietnia 1940 zamordowany w lesie katyńskim przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w mundurze w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 1961 – dosł. określony jako Berzowski Teofil (raport dzienny z 13 maja 1943), a przy zwłokach znaleziono: kartę szczep. 3168, dwa listy z nadawcą: Zofia Brzozowska, Grodno, Grędzicka Nr. 28 oraz medalik z łańcuszkiem.