Feliks Buchalski (ur. 16 października 1897 w Łodzi, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik rezerwy Wojska Polskiego, działacz kultury, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Teodora i Stanisławy z Pieklińskich. Od 1918 w Wojsku Polskim. Uczestnik obrony Lwowa i wojny z bolszewikami. Od 10 marca do 1 października 1919 był uczniem 13. klasy (klasa „M”) Szkoła Podchorążych. 6 listopada 1919 został mianowany z dniem 1 listopada tego roku podporucznikiem w piechocie i przydzielony do 19 pułku piechoty.
Był dowódcą pułkowej szkoły podoficerskiej i adiutantem X Brygady Piechoty. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 19 pułku piechoty. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 października 1919 roku i 762. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 19 pp. 12 lutego 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski awansował go z dniem 1 stycznia 1923 roku na porucznika ze starszeństwem z 1 lutego 1921 roku i 20. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 w dalszym ciągu pełnił służbę w 19 pp we Lwowie. Następnie został przeniesiony do korpusu oficerów samochodowych i wcielony do 5 dywizjonu samochodowego w Krakowie. Pełnił służbę na stanowisku dowódcy plutonu i instruktora w kolumnie samochodów pancernych 5 batalionu czołgów i samochodów pancernych.