Szklany Dom, właśc. dom mieszkalny Państwowego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych Pracowników Umysłowych, zwyczajowo także szklaniak – zabytkowy budynek mieszkalny znajdujący się przy ul. Mickiewicza 34/36 w Warszawie.
Nazwa „Szklany Dom” nawiązuje do długich pasów okien rozmieszczonych na całej długości fasady frontowej. Opis Dom powstał w latach 1938–1941 według projektu konkursowego (I nagroda) Juliusza Żórawskiego. Budynek w kształcie litery „L” składa się z dwóch skrzydeł o długości 125 i 55 metrów. Architekt zastosował w nim pięć zasad architektury nowoczesnej Le Corbusiera: poziome (pasmowe) okna, wolny plan zabudowy poszczególnych kondygnacji, wolna fasada, przyziemie oparte na owalnych słupach („oderwanie” bryły budynku od ziemi) i płaski dach z tarasami. Obiekt został zaprojektowany z uwzględnieniem naturalnej pochyłości terenu.
W budynku znajdowało się 110 dużych mieszkań o wysokim standardzie wykończenia, które dzięki zastosowaniu konstrukcji szkieletowej mogły być w dowolny sposób aranżowane. Posiadał 10 klatek schodowych. Na dachu powstały trzy tarasy rekreacyjne dla mieszkańców. Cechą charakterystyczną tarasu narożnego jest wygięty betonowy daszek na okrągłych słupach.