Obecny kościół został wzniesiony na miejscu poprzednika w latach 1898-1903 dzięki staraniom księdza Franciszka Kachnowskiego. Jest to neoromańska trzynawowa budowla, z czworoboczną wieżą od frontu. Pierwotnie wieża była zwieńczona strzelistym dachem, jednakże 19 sierpnia 1944 roku wojska hitlerowskie wysadziły ją, niszcząc także sklepienie. Już w 1949 roku ksiądz Józef Kulesza wyremontował świątynię, nie odbudowując jednak wieży we wcześniejszym rozmiarze. Przy okazji odbudowy kościół zyskał także malowidła ścienne, wykonane przez braci Drapiewskich. W drugiej połowie XX w. z inicjatywy proboszcza ks. Henryka Józefa Szymanowskiego wyremontowano organy, a kościół został wyposażony w dębową boazerię oraz dębowe ławki. Staraniem księdza proboszcza Stanisława Ołowia dokonano zmiany dachu, zbudowano kamienny parkan oraz odrestaurowano okna i witraże, a w 2019 r. rozpoczęto odbudowę wieży. Wyposażenie Wyposażenie świątyni pochodzi głównie z początku i połowy XX wieku.