W pierwszym roku istnienia na Wydziale Lekarskim pracowało 13 samodzielnych i 30 pomocniczych pracowników nauki oraz 2 lektorów i 4 pracowników bibliotecznych. Pierwsze dyplomy wydano w 1952 lekarzom stomatologom, a w 1953 – pierwsze dyplomy lekarskie.
W ciągu pierwszych pięciu lat istnienia na Wydziale Lekarskim z Oddziałem Stomatologicznym, uruchomiono pełny wachlarz jednostek klinicznych i teoretycznych koniecznych do realizacji procesu dydaktycznego. Od początku jednak wydział borykał się z rozproszeniem bazy klinicznej. Katedry teoretyczne wydziału, jak i rektorat Akademii i biblioteka zostały zlokalizowane w kompleksie budynków poszpitalnych Spółki Brackiej w Rokitnicy, natomiast katedry kliniczne umiejscowiono w szpitalach Zabrza i Bytomia. Rozmieszczenie bazy klinicznej wydziału rozszerzało się na kolejne miasta śląskiego regionu – Lubliniec, Tarnowskie Góry i Katowice. W Zabrzu i Biskupicach, gdzie wydział przejął wszystkie szpitale, zostały zorganizowane trzy szpitale kliniczne, obejmujące całość lecznictwa zamkniętego i specjalistycznych poradni.