Ja, Najwyższy (Yo el Supremo) – historyczna powieść paragwajskiego pisarza Augusta Roi Bastosa z 1974 roku. Polski kongenialny przekład Andrzeja Nowaka ukazał się w 1982 roku (Wydawnictwo Literackie). Powieść należy do nurtu powieści dyktatury. Bohaterem jest José Gaspar Rodríguez de Francia, ekscentryczny, lecz skuteczny przywódca Paragwaju w latach 1814–1840, który nazywał siebie „Najwyższym”.
Autor napisał książkę na emigracji w Buenos Aires, ponieważ miał problemy z dyktaturą Alfreda Stroessnera, podobną pod wieloma względami do rządów Francii. Po publikacji Roa Bastos stał się „jednym z trzech obywateli z zakazem powrotu”.
Fabuła alt=Photo of a Spanish church with two towers, and three arched entrances. In front are parked cars.|thumb|Katedra w Asunción Dyktator zbliża się do osiemdziesiątki. Uważa, że jest ponad wszelką inną władzą i ponad historią, jest maniakiem kontroli nad obywatelami. Do biurka przymocował łańcuchem wielki meteoryt za karę za ucieczkę z kosmosu. Przedstawiony jest raczej negatywnie, jego rządy są niesprawiedliwe i tyrańskie, choć czasem jest i chwalony. Jest wszechwiedzący, zna wydarzenia z przyszłości, takie jak wojna o Chaco w latach 30. XX wieku.