W momencie wprowadzenia PNA były to ówczesne jedno lub dwa województwa.
Podział oznaczeń okręgów kodowych ustalono w 1972 od Warszawy, w przybliżeniu zgodnie z kierunkiem ruchu wskazówek zegara i tak:
0 – okręg warszawski (woj. warszawskie) 1 – okręg olsztyński (woj. olsztyńskie i białostockie) 2 – okręg lubelski (woj. lubelskie i kieleckie) 3 – okręg krakowski (woj. krakowskie i rzeszowskie) 4 – okręg katowicki (woj. katowickie i opolskie) 5 – okręg wrocławski (woj. wrocławskie) 6 – okręg poznański (woj. poznańskie i zielonogórskie) 7 – okręg szczeciński (woj. szczecińskie i koszalińskie) 8 – okręg gdański (woj. gdańskie i bydgoskie) 9 – okręg łódzki (woj. łódzkie)
Druga – strefa kodowa – wskazuje część okręgu którym jest określony obszar położony wzdłuż linii komunikacyjnych lub miasto wojewódzkie.
Dla miast wojewódzkich wg podziału administracyjnego z 1972 r. (w ich ówczesnych granicach) przydzielono od jednej do pięciu kombinacji cyfr strefowych i tak: