Józef Budzik (ur. 21 stycznia 1891 w Łękawicy, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan administracji Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 21 stycznia 1891 w Łękawicy, w ówczesnym powiecie tarnowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Stanisława i Marii z Pisków. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii austriackiej na froncie rumuńskim i włoskim. Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. Walczył na wojnie z bolszewikami, został ranny.
W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. W latach 1923–1924 pełnił służbę w Rejonowym Zakładzie Gospodarczym w Tarnowie, pozostając oficerem nadetatowym Okręgowego Zakładu Gospodarczego nr V w Krakowie. 31 marca 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 79. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy. W 1928 służył w 16 pułku piechoty w Tarnowie. W grudniu 1932 został przydzielony do PKU Tarnów na stanowisko kierownika referatu. Od 1938 na stanowisku kierownika I referatu w Komendzie Rejonu Uzupełnień Tarnów. W marcu 1939, w tym samym stopniu i starszeństwie, zajmował 58. lokatę w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna.