Pomimo pochwały Nelsona, Berry nie uchronił się słów krytyki, zwłaszcza od historyka marynarki Williama Jamesa, który w swojej historii konfliktu pisał w roku 1827:
James przypisywał natomiast większość zasług za zwycięstwo Blackwoodowi i Dixonowi, których okręty były dużo słabsze niż „Guillaume Tell”, lecz którzy z sukcesem go atakowali z zamiarem opóźnienia ucieczki Francuzów. Również bardzo chwalił Decrés za jego zaangażowanie w walce, stwierdzając: „Bardziej heroicznej obrony, niż tej na Guillaume-Tell, nie można znaleźć w zapisach działań wojennych na morzu”. Pierwszy Konsul Napoleon Bonaparte doszedł do podobnej konkluzji, i kiedy krótko po bitwie, w ramach wymiany jeńców uwolniono Decrésa, został on obdarowany , później zaś odznaczony Legią Honorową. Otrzymał również stanowisko morskiego prefekta portu Lorient nad Zatoką Biskajską.