Jan Certowicz (ur. 24 listopada 1889 w Wierzbniku, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – major lekarz Wojska Polskiego, doktor nauk medycznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 24 listopada 1889 w Wierzbniku, w rodzinie Wojciecha i Władysławy z Bieleckich. Po ukończeniu ośmioklasowego gimnazjum w Warszawie rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Charkowskiego. W 1923 doktoryzował się na Uniwersytecie Warszawskim, specjalizując się w chirurgii. W 1914 powołany do armii rosyjskiej. Został wysłany na front. Zorganizował punkt opatrunkowy, następnie pracował jako pomoc w szpitalu 5 Armii Rosyjskiej w pobliżu Warszawy. W 1915 został komendantem odcinka sanitarnego 20 Dywizji Piechoty, a rok później 111 Dywizji Piechoty armii rosyjskiej. W listopadzie 1916 urlopowano go z wojska w celu kontynuowania studiów. Od 1918 w Wojsku Polskim. W 14 czerwca 1919 r. został ordynatorem szpitala wojskowego w Grodnie. Następnie był naczelnym lekarzem garnizonowym w Mińsku, zastępcą szefa sanitarnego Dywizji Litewsko-Białoruskiej, zastępcą szefa Grupy Poleskiej Dowództwa Frontu Północnego, służąc w stopniu porucznika.