Jan Karol Całczyński (ur. 13 grudnia 1844 w Łańcucie, zm. 8 czerwca 1913 we Lwowie) – powstaniec styczniowy, profesor gimnazjalny, działacz społeczny.
Życiorys Jan Karol CałczyńskiW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Johann Karl Całczyński”. urodził się 13 grudnia 1844 w Łańcucie. Był synem Karola i Eleonory z domu Kroms oraz bratem Romana, Teresy, Eleonory, Marii i Stanisławy.
Brał udział w powstaniu styczniowym 1863. 20 lipca 1868 zdał egzamin dojrzałości w C. K. I Gimnazjum w Rzeszowie. Od 1868 studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego, gdzie w 1871 został absolwentem studiów o specjalności historii i geografii (jego opiekunami naukowymi byli Antoni Małecki i Ksawery Liske). Podjął pracę w zawodzie nauczyciela 5 listopada 1871. Pracował w charakterze zastępcy nauczyciela kolejno: w macierzystym C. K. I Gimnazjum w Rzeszowie w roku szkolnym 1871/1872, następnie w C. K. Miejskim Wyższym Gimnazjum w Jaśle do 1876•••, w C. K. Gimnazjum Realnym im. Rudolfa w Brodach z językiem niemieckim wykładowym, ucząc języka polskiego i greckiego do 1879•••. W latach 1879–1883 miał czteroletnią przerwęW Szematyzmach z lat 1880-1883 nie figurował, zob. .