Mieczysław Harusewicz (ur. 28 września 1899 w Ostrowi Mazowieckiej, zm. 18 lutego 1991 w Warszawie) – polski działacz narodowy, inżynier hydrotechnik, budowniczy Gdyni i Stalowej Woli, oficer Wojska Polskiego, obrońca Lwowa, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej i drugiej wojny światowej, członek OWP, SN, ONR-ABC i Grupy Szańca, syn Amelii i Jana Harusewiczów.
Życiorys Młodość Mieczysław Harusewicz urodził się w 1899 roku w Ostrowi Mazowieckiej. Jego ojcem był lekarz i działacz Ligi Narodowej Jan Harusewicz, matką działaczka społeczna Amelia z domu Paczoska, a wujem botanik Józef Paczoski. Otrzymał staranne wychowanie religijne i patriotyczne. Dzieciństwo spędził w Ostrowi Mazowieckiej. W latach 1914–1918 mieszkał z rodzicami w Petersburgu, gdzie ukończył szkołę średnią.
Po powrocie z rodzicami do Polski w 1918 roku wstąpił na Politechnikę Warszawską. 10 listopada 1918 zaciągnął się do Legii Akademickiej, w szeregach której walczył w obronie Lwowa, a następnie w wojnie z bolszewikami, od 1920 roku już w stopniu podporucznika. 29 stycznia 1932 prezydent RP nadał mu stopień porucznika z dniem z 2 stycznia 1932 i 22. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych inżynierii i saperów.