Okres oddalenia od dworu trwał do 1820, kiedy w Hiszpanii rozpoczęło się trzylecie liberalne. Ferdynand VII był zmuszony zaakceptować konstytucję Hiszpanii z 1812 oraz powołać liberalny rząd. 9 marca 1820 powstała rządząca państwem Junta Provisional Consultiva, której przewodniczył kardynał Ludwik Maria. Pierwszym ministrem został książę San Fernando, mąż jego najmłodszej siostry Marii Ludwiki. Dawny rząd konstytucyjny zaoferował kardynałowi miejsce w Radzie Państwa. Ludwik Maria napisał list pasterski do wiernych wspierający konstytucję. 9 lipca 1820 otrzymał Order Złotego Runa.
Kardynał zmarł 19 marca 1823 w madryckim pałacu arcybiskupim, mając w pobliżu umiłowany kościół świętych Pastora i Justa. Niedługo potem zakończyło się trzylecie liberalne i Hiszpania powróciła do absolutyzmu. Kardynał został pochowany w zakrystii Katedry Najświętszej Marii Panny w Toledo. Neoklasyczny alabastrowy nagrobek został wykonany w 1824 w Rzymie przez Valeriana Salavtierrę, nadwornego rzeźbiarza.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Hiszpańscy kardynałowie XIX wieku Kategoria:Hiszpańscy arcybiskupi katoliccy Kategoria:Kardynałowie z nominacji Piusa VII Kategoria:Odznaczeni Orderem Karola III Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Ducha Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Januarego Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa Kategoria:Urodzeni w 1777 Kategoria:Zmarli w 1823 Kategoria:Burbonowie hiszpańscy Kategoria:Hiszpańscy regenci