Józef Hornowski (ur. w Kutaisi, zm. 13 czerwca 2011 w Warszawie) – polski lekarz i wojskowy, specjalista w zakresie chorób wewnętrznych, działacz społeczny, współtwórca powstałego po przemianach z 1989 samorządu lekarskiego.

Życiorys Urodził się na terenie Gruzji w rodzinie inżyniera Michała Hornowskiego i nauczycielki Marii z domu Niwińskiej. Rodzina osiedliła się w Polsce w 1923. W 1935 zdał maturę w gimnazjum w Toruniu, po czym podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. W okresie II wojny światowej pracował w służbach epidemiologicznych. W ramach tajnego nauczania dokończył w 1943 studia medyczne (potwierdzenie dyplomu na UW uzyskał w 1945). Był asystentem Witolda Orłowskiego, zajmował się też szkoleniem studentów w ramach tajnych kompletów.

Po wybuchu powstania warszawskiego został lekarzem dyżurnym w II Klinice Chorób Wewnętrznych. W połowie sierpnia 1944 personel i pacjenci placówki zostali przymusowo wysiedleni do obozu przejściowego w Pruszkowie. Po kilku dniach zbiegł z obozu, pracował następnie w szpitalu Rady Głównej Opiekuńczej we Włochach.