W latach 1938–1939 był I zastępcą dowódcy 69 pułku piechoty w Gnieźnie.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 pełnił obowiązki szefa sztabu Korpusu Ochotniczego do Specjalnych Zadań. 22 września na polecenie dowódcy korpusu, generała dywizji Mariana Januszajtisa został skierowany ze Lwowa na tereny okupowane przez Niemców do Makowa Podhalańskiego, gdzie miał koordynować działania dywersji pozafrontowej. Powierzonego zadania nie był w stanie wykonać. Dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu XII A Hadamar.
Po uwolnieniu z niewoli i zakończeniu II wojny światowej pozostał na emigracji. 1 grudnia 1957 został wybrany członkiem Zarządu Zjednoczenia Polskiego w Wielkiej Brytanii.. Zmarł w 1973 w Londynie.
W 1920 ożenił się z Wandą z Wagnerów, z którą miał córkę Żywię (ur.