30 krajcarów (1775–1777) – moneta trzydziestokrajcarowa, zwana również dwuzłotówką, bita dla Królestwa Galicji i Lodomerii w latach 1775, 1776 i 1777.
Awers Nad skrzyżowanymi gałązkami palmową i laurową umieszczono popiersie Marii Teresy, u dołu napis:
pol. z grzywny wagi wiedeńskiej czystego srebra 48 monet. Dookoła znajduje się napis będący skróconą wersją pełnej tytulatury Marii Teresy: Dalsza część tytulatury została umieszczona w napisie otokowym na rewersie.
Rewers Pod koroną znajduje się, podtrzymywana przez lwy, czteropolowa tarcza z herbami: Galicji – trzy korony, Lodomerii – dwa pasy szachowe, Oświęcimia – orzeł, Habsburgów – ukoronowana tarcza w środku. Pod tarczą ozdobioną girlandami umieszczono napis „30•KR•”, na dole napis „I•C• F•A•”. Dookoła znajduje się napis będący brakującą częścią tytulatury Marii Teresy z awersu:
po nim rok bicia 1775, 1776 lub 1777 oraz „•”.
Opis Moneta została wybita w srebrze, w mennicy w Wiedniu. Litery IC oraz FA umieszczone na rewersie odnoszą się do dyrektorów mennicy – Johana Cronberga i Franza Aircherau.