Janusz Hryniewicz (ur. w 1947 w Penley) – wokalista, gitarzysta, multiinstrumentalista, kompozytor.
Życiorys Rodzice J. Hryniewicza walczyli w armii gen. Władysława Andersa (brali udział w bitwie o Monte Cassino). Muzyk urodził się w południowej Walii, a wychował w Argentynie. Ogromny wpływ na jego wrażliwość wywarło tamtejsze otoczenie i muzyka latynoamerykańska. Po powrocie do Polski rodzina Hryniewiczów zamieszkała w katowickiej dzielnicy Koszutka. Janusz Hryniewicz uczył się gry na skrzypcach, a następnie na gitarze. Jako wokalista zadebiutował śpiewając na szkolnych akademiach. Wówczas jego idolami byli tacy wykonawcy jak: Elvis Presley, Robert Johnson, The Beatles, The Rolling Stones, The Artwoods, czy The Animals. We wczesnych latach sześćdziesiątych związał się ze śląskim środowiskiem muzycznym – w 1963 roku założył swój pierwszy zespół o nazwie Zefiry. W kolejnych latach pojawił się w składach wielu formacji, a byli to m.in.: Ślęzanie, Ametysty, Peany, czy zespół muzyczny klubu Ciapek – w niektórych z tych grup występował z Józefem Skrzekiem. Ponadto krótko współpracował z Czerwono-Czarnymi, występując z nimi w Międzyzdrojach. W kwietniu 1969 roku w miesięczniku Jazz ukazał się artykuł, w którym A. M.