Kláštorská roklina – wąwóz w północnej części Słowackiego Raju. Płynący nim potok wypływa ze źródła poniżej Kláštoriska (744 m n.p.m.), a na wysokości 520 m n.p.m. uchodzi do Hornadu jako jego prawy dopływ. Wąwóz ma długość około 1,5 km, różnica wzniesień wynosi 224 mNa podstawie tablicy informacyjnej zamontowanej przy wylocie wwozu. Znany był od dawna, ale udostępniono go dla turystów dopiero w 1960 r. Jest to głęboko wcięty w wapienne skały dziki jar z wodospadami. Przejście wąwozem możliwe jest dzięki sztucznym ułatwieniom: metalowym drabinkom, klamrom, łańcuchom, tzw. „stupaczkom", kładkom i naciętym pniom drzew. W niektórych miejscach przejście odbywa się bezpośrednio korytem potoku.
W wąwozie jest 7 wodospadów: vodopád Objaviteľov (Wodospad Odkrywców) o wysokości 11,5 m, Strakov vodopád (Wodospad Antona Straka) o wysokości 13 m, Dúchový vodopád (Wodospad Tęczowy) o wysokości 8,5 m, Kaskady G. Nedobrého o wysokości 3 m, Malý vodopád (Mały Wodospad) o wysokości 3 m, Machový vodopád (Omszały Wodospad) o wysokości 6 m, Kartuziansky vodopád (Wodospad Kartuzjanów) o wysokości 4 m Niektóre nazwy wodospadów naddano ludziom zasłużonym dla turystki na Słowacji. Anton Strak to autor przewodników po Słowacji, Gustáv Nedobry to nauczyciel, propagator turystyki w Słowackim Raju i nazwy Słowacki Raj.